T.A.R.O. - гэта найглыбейшая філасофска-светапоглядная канцэпцыя, якая паходзіць ад старажытных культур і ўяўляе сабой тайны звяд мудрасці мінулага. У вобразах арканаў Таро прасочваюцца карані містычных традыцый Егіпта, Вавілона, Індыі, Персіі, Кітая.

Таролагі звязалі ў адзінае розныя культуры розных гістарычных перыядаў, пабудаваўшы з складнікаў назваў карт літар цэлае выказванне «Rota Taro Orat Tora Ator», расшыфроўваецца наступным чынам:

• Rota у перакладзе з італьянскай мовы азначае «кола» – то бок напісанае па крузе слова «Таро» («Tarot»).
• Таrо - на старажытна егіпецкай «Та-Рош» (ад «Тар» - «Шлях» і «Рош» - «Цар») азначае «Шлях цароў» або «Царскі шлях».
• Orat у перакладзе з лацінскай мовы - «гаварыць», «речы».
• Tora у перакладзе з старажытнаяўрэйскай мовы азначае «Боскі Закон».
• Ator - гэта імя егіпецкай багіні пасвячэння, «Вока верхавіннага бога Ра».

Калода карт Т.А.R.О. складаецца з 22 старэйшых і 56 малодшых арканаў. Арканум (лат. arcanum - тайнае, фр. les Arcanes - «тайнствы») — гэта тайна, неабходная для пазнання пэўнай групы фактаў, законаў або прынцыпаў; тайна, без якой нельга абысціся ў тую пару, калі з'яўляецца патрэба гэтага пазнання; тайна, даступная розуму, дастаткова дапытліваму ў вобласці гэтых пазнанняў. У шырокім сэнсе пад гэты тэрмін падыдуць усе навуковыя палажэнні, якія вызначаюць круг якой-небудзь практычнай дзейнасці [Г. О. Мёбес].

---

---

Лічыцца, што ў T.A.R.O. знайшла выраз старажытная герметычная філасофія Тота, бо нібыта існавала іерагліфічная «Кніга Тота», якая складалася з 78 залатых пласцінак (як і 78 карт таро = 22 Старэйшыя арканы + 56 Малодшыя арканы), на якія былі нанесены нейкія таямнічыя знакі. З яе дапамогай жрацы прадказвалі будучыню і кіравалі краінай. Пасля заваявання Егіпта Аляксандрам Македонскім яна трапіла ў Александрыйскую бібліятэку, а калі халіф Омар разарыў Александрыю, перайшла да грэкаў і рымлянаў, а ад іх распаўсюдзілася далей, трансфармаваўшыся з часам у карты Таро. Па іншай версіі, T.A.R.O. створана кабалістамі-яўрэямі, якія зашыфравалі ў сімвалах карт усю сваю мудрасць. Але яўрэі атрымалі гэтую мудрасць усё роўна з больш старажытных крыніц...
Існуюць таксама тэорыі, што T.A.R.O. прыйшлі з Індыі, што гэта творэнне містыкаў Усходу. Тара («Выратальніца») — галоўная багіня, адна з галоўных бодхісатваў будызму. У іканаграфіі існуе 21 форма Тары (а, 0-ы або 22-і можа быць сама Тара).

---

---

А, магчыма, што нават не з Усходу, а з найстаражытнасці, з культуры, якая мела шырокае распаўсюджанне па ўсім зямным шары.

• Як ратуючы Вялікае Веданне (Махавідзя) Калі праяўляецца ў выглядзе Дзесяці Вялікіх Форм Ведання (Даша Махавідзя). Першай і пачатковай Махавідзей з'яўляецца Сама Калі, затым ідуць Тара.
  Тэрмін «Тара», паводле традыцыі Лая-йогі, узнікае з санскрыцкіх слоў «тры» (літаральна азначае «перанесці праз») і «тарака» (санскр. «вызваліцель» і «зорка»).
  У сваім мірным аспекце гэта багіня з'яўляецца Гаўры – жонкай Шівы. Тара ў аспекце Гаўры заклікае йогіна да святла і вызваляе яго ад цемры ілюзій і невуцтва. Яна – гэта Боская Маці, якая стаіць над усімі праяўленымі светамі, якая вядзе йогіна па Шляху Асветы. Яна ўвасабляе стан чыстага святла, мудрасці і яснасці за межамі сансары і ўсялякай дваістасці, таму яе адлюстроўваюць белай, каб падкрэсліць яе чыстую, трансцэндэнтальную сілу.
  У сваёй праяўленай форме Тара (Зорка, Зорная Багіня) – жонка (або Шакці) Брыхаспаты – ведычнага Бога мудрасці і настаўніка Багоў, кіраўніка планеты Юпітэр, Брыхаспаты, у якога яе скраў Бог Месяца – Сома (гэта выклікала вайну паміж Асурамі і Багамі), ад якога Тара нарадзіла сына – Будху, гэта значыць Меркурыя.
  Звычайна Багіню Тару заклікаюць тады, калі ўзнікае крытычная сітуацыя і неабходнасць даведацца, па якім жа шляху ісці і што абраць. Таму да Тары звяртаюцца як да Выратальніцы. Ідэя Выратавання старая, як свет і Веды, і прысутнічае ва ўсіх веравучэннях і духоўных традыцыях.
  Акрамя таго, тэрмін «тара» азначае «зорка», паколькі «тры» таксама азначае «рассеянне» (напрыклад, зоркі, рассеяныя на небе). Тара – зорка натхнення, муза, якая вядзе па творчым шляху.
• Версія Багіні Тары існуе фактычна ў кожнай культуры. Адгалоскі імя Тара можна пачуць і ў гучанні іх імёнаў. Прыслухайцеся, лацінская Тэрра (Маці Зямля), Тарамата (Маці Тара) ў Афінах, у старажытных галаў – Таранус (Юпітэр), прародзіцелька Друідаў Ірландская Багіня Тара Хіл, Тарахума, якой пакланяліся паўднёваамерыканскія індзейцы, афрыканская Нуін Тара (Дачка Зоркі), Тар (Багіня Мудрасці, пра якую распавядае старажытная фінская сага), у Кітаі ІшТар (багіня, якая ўпала на зямлю з зоркі або іншай планеты і падарыла людзям мудрасць). І ва ўсіх народаў гэтыя Багіні дапамагалі людзям не толькі ў свецкіх справах, але і былі пуцяводнай зоркай у справах духоўных.
• Тара карыстаецца вялікім ушанаваннем у Тыбеце. Там вераць, што нават простае ўспамінанне яе імя можа выратаваць ад многіх бед.
  Тара фактычна значна больш, чым багіня – яна Будда, які дасягнуў самай высокай мудрасці, здольнасці і спагады... той, хто можа браць чалавечую форму і хто застаецца ў выключнасці з кожнай жывой істотай. Тара аказвае падтрымку тым, хто імкнецца да Асветы, і тым, хто шукае ў Ёй абарону.
• У Тантры лічыцца, што сіддхі (звышздольнасці) Тары можна дасягнуць без медытацый, паўтарэння мантр, пакланення, без пастаяннай практыкі, без ачысткі элементаў. Сіддхі могуць праявіцца дзякуючы аднаму памятаванню пра яе.
• Тара – гэта таксама і старажытнаславянская багіня-апякунка жывой прыроды і, у прыватнасці, лясоў. У славянскай міфалогіі Тара - Малодшая дачка Перуна, сястра Тарха-Даждьбога, а Беловоддзе (тэрыторыя Заходняй Сібіры, у якую славяна-арыйскі роды перасяліліся з Даарыі) часам называецца Вялікай Тартарыяй, гэта значыць зямлёй Тарха і Тары. Нашы продкі Славяна-Ар'і вельмі шанавалі Багіню Тару, 28-га чысла, месяца Дайлеть святкуецца дзень Багіні Тары, і вось што пра яе сказана: «Тара – малодшая сястра Тарха Даждьбога. У гэты дзень ушаноўваецца Багіня Тара – Апякунка Свяшчэнных Лясоў і Дрэў. Ёй прыносяць Дарункі і Требы. У агністы ахвярнік кладуць семені і зярняты для багатага ўраджаю, неабходнага для харчавання людзей. У гэты дзень у яе гонар праводзіцца служба і Вялікая Братчына – сумесная трапеза, чаяпіцце, пір, удзельнікаў свята. Стравы прыносяць удзельнікі, якія яны стварылі ўласнымі рукамі для агульнага стала. Перад пачаткам Вялікай Трапезы ад кожнай стравы бярэцца патроху, каб прынесці Ахвяру Багіні Тары і астатнім Багам і Продкам».

Бо, як кажуць, - «Выпадковасці не выпадковыя»! Неверагодна столькі выпадковых супадзенняў! Адназначна, што ў выпадку з сістэмай Т.А.R.O. і шанаваннем у розных старажытных культурах і традыцыях мінулага Багіні Таро, мы датыкаемся, з нейкай вельмі старажытнай універсальнай філасофіяй і дзівоснай тэасофіяй.

І нашае Светаразуменне дапамагае нам лепш зразумець дадзены метафізічны інструмент гарманізацыі з касмічнымі патокам і Сусвету.

© Андрэй Жалевіч. Энцыклапедыя метафізікі (Явы • Дзеі • Сілы).

---

Чытайце, калі ласка, таксама: