T.A.R.O. to głęboka filozoficzno-światopoglądowa koncepcja, wywodząca się ze starożytnych kultur i stanowiąca tajny zbiór mądrości przeszłości. W obrazach kart Tarota można dostrzec korzenie mistycznych tradycji Egiptu, Babilonu, Indii, Persji, Chin.

Tarolodzy powiązali różne kultury różnych okresów historycznych, budując z liter nazw kart całe wyrażenie «Rota Taro Orat Tora Ator», interpretowane w następujący sposób:

• Rota w języku włoskim oznacza «koło» – czyli słowo «Tarot» zapisane w kółko.
• Tarot - w starożytnym egipskim «Ta-Rosh» (od «Tar» - «Droga» i «Rosh» - «Król») oznacza «Królewską Drogę».
• Orat w języku łacińskim oznacza «mówić», «słowa».
• Tora w starożytnym hebrajskim oznacza «Boskie Prawo».
• Ator to imię egipskiej bogini inicjacji, «Oko najwyższego boga Ra».

Talia kart T.A.R.O. składa się z 22 Wielkich i 56 Małych Arkanów. Arkanum (łac. arcanum - tajemnica, fr. les Arcanes - «tajemnice») to tajemnica, niezbędna do poznania określonej grupy faktów, praw lub zasad; tajemnica, bez której nie można się obejść w czasie, gdy pojawia się potrzeba tego poznania; tajemnica dostępna umysłowi, który jest wystarczająco dociekliwy w tej dziedzinie. W szerokim sensie pod ten termin mogą pasować wszystkie naukowe teorie, określające zakres jakiejkolwiek praktycznej działalności [G. O. Möbes].

---

---

Uważa się, że w T.A.R.O. wyrażona została starożytna hermetyczna filozofia Thotha, ponieważ rzekomo istniała hieroglificzna „Księga Thotha”, składająca się z 78 złotych tabliczek (tak jak 78 kart tarota = 22 Arkana Wielkie + 56 Arkana Małe), na których wyryte były tajemnicze znaki. Dzięki niej kapłani przewidywali przyszłość i zarządzali państwem. Po podboju Egiptu przez Aleksandra Macedońskiego znalazła się ona w Bibliotece Aleksandryjskiej, a gdy kalif Omar splądrował Aleksandrię, przeszła do Greków i Rzymian, a stamtąd rozprzestrzeniła się dalej, przekształcając się z czasem w karty Tarota. Według innej wersji, T.A.R.O. zostało stworzone przez kabalistów-żydów, którzy zaszyfrowali w symbolach kart całą swoją mądrość. Ale Żydzi otrzymali tę mądrość i tak ze starszych źródeł... Istnieją również teorie, że T.A.R.O. pochodzi z Indii, że jest to twór mistyków Wschodu. Tara („Zbawicielka”) — główna bogini, jedna z głównych bodhisattw buddyzmu. W ikonografii istnieje 21 form Tary (a, 0-ta lub 22-ga może być sama Tara).

---

---

Możliwe, że nawet nie ze Wschodu, lecz z najgłębszej starożytności, z kultury, która miała szerokie rozpowszechnienie na całym świecie.

• Jako zbawcza Wielka Wiedza (Mahavidya) Kali manifestuje się jako Dziesięć Wielkich Form Wiedzy (Dasha Mahavidya). Pierwszą i pierwotną Mahavidyą jest sama Kali, potem następuje Tara.
  Termin „Tara”, zgodnie z tradycją Laya-jogi, wywodzi się z sanskryckich słów „tri” (dosłownie oznaczające „przenieść przez”) i „taraka” (sanskr. „wyzwoliciel” i „gwiazda”).
  W swoim łagodnym aspekcie ta bogini jest Gauri – żoną Shivy. Tara w aspekcie Gauri wzywa jogina do światła i wyzwala go z ciemności iluzji i niewiedzy. Jest Boską Matką, stojącą ponad wszystkimi przejawionymi światami, która prowadzi jogina Drogą Oświecenia. Uosabia stan czystego światła, mądrości i jasności poza samsarą i wszelką dualnością, dlatego przedstawiana jest jako biała, aby podkreślić jej czystą, transcendentalną moc.
  W swojej przejawionej formie Tara (Gwiazda, Bogini Gwiazd) – żona (lub Shakti) Brihaspati – wedyjskiego Boga mądrości i nauczyciela Bogów, władcy planety Jowisz, Brihaspati, którego porwał Bóg Księżyca – Soma (co wywołało wojnę między Asurami a Bogami), od którego Tara urodziła syna – Budhu, czyli Merkurego.
  Zwykle Boginię Tarę wzywa się, gdy pojawia się krytyczna sytuacja i potrzeba wiedzieć, którą drogę wybrać. Dlatego do Tary zwracają się jako do Zbawicielki. Idea Zbawienia jest stara jak świat i Wedy, i obecna we wszystkich doktrynach religijnych i duchowych tradycjach.
  Dodatkowo termin „tara” oznacza „gwiazda”, ponieważ „tri” oznacza również „rozpraszanie” (na przykład gwiazdy, rozproszone na niebie). Tara jest gwiazdą inspiracji, muzą, która prowadzi po drodze twórczości.
• Wersja Bogini Tary istnieje praktycznie w każdej kulturze. Echo jej imienia można usłyszeć w brzmieniu ich imion. Posłuchaj, łacińska Terra (Matka Ziemia), Taramata (Matka Tara) w Atenach, u starożytnych Galów – Taranus (Jowisz), pramatka Druidów Irlandzka Bogini Tara Hill, Tarahumara, której czcili południowoamerykańscy Indianie, afrykańska Nuin Tara (Córka Gwiazdy), Tar (Bogini Mądrości, o której opowiada starożytna fińska saga), w Chinach Ishtar (bogini, która spadła na ziemię z gwiazdy lub innej planety i dała ludziom mądrość). I we wszystkich kulturach te Boginie pomagały ludziom nie tylko w sprawach doczesnych, ale były także gwiazdą przewodnią w sprawach duchowych.
• Tara jest wielce czczona w Tybecie. Wierzono, że nawet zwykłe wspomnienie jej imienia może uratować przed wieloma nieszczęściami.
  Tara jest znacznie więcej niż boginią – jest Buddą, który osiągnął najwyższą mądrość, zdolności i współczucie... tym, który może przybrać ludzką formę i który pozostaje w wyjątkowej relacji z każdą żywą istotą. Tara wspiera tych, którzy dążą do Oświecenia, oraz tych, którzy szukają w niej ochrony.
• W Tantroie uważa się, że siddhi (nadprzyrodzone zdolności) Tary można osiągnąć bez medytacji, powtarzania mantr, kultu, bez stałej praktyki, bez oczyszczania elementów. Siddhi mogą się objawić dzięki jednemu wspomnieniu o niej.
• Tara to także starosłowiańska bogini-patronka żywej natury, w szczególności lasów. W mitologii słowiańskiej Tara – Młodsza córka Peruna, siostra Tarcha-Dazhdboga, a Białe Wody (teren zachodniej Syberii, do którego plemiona słowiańsko-aryjskie przeniosły się z Daarii) czasami nazywa się Wielką Tartarią, czyli ziemią Tarcha i Tary. Nasi przodkowie Słowianie-Ariańczycy bardzo czcili Boginię Tarę, 28 dnia miesiąca Dailety obchodzony jest dzień Bogini Tary, i oto co o niej powiedziano: „Tara – młodsza siostra Tarcha Dazhdboga. W ten dzień czczona jest Bogini Tara – Patronka Świętych Lasów i Drzew. Składa się jej Dary i Ofiary. Do ognistego ołtarza wrzuca się nasiona i ziarna na obfite plony, niezbędne do wyżywienia ludzi. W ten dzień na jej cześć odbywa się służba i Wielka Bratnia Uczta – wspólny posiłek, herbata, uczta, w której uczestniczą uczestnicy uroczystości. Dania przynoszą uczestnicy, które stworzyli własnymi rękami na wspólny stół. Przed rozpoczęciem Wielkiej Uczty z każdego dania zabiera się odrobinę, aby złożyć ofiarę Bogini Tarze i innym Bogom oraz Przodkom”.

Bo jak to się mówi - „Przypadki nie są przypadkowe”! Niemożliwe jest tyle przypadkowych zbiegów okoliczności! Jednoznacznie, że w przypadku systemu T.A.R.O. i czci w różnych starożytnych kulturach i tradycjach przeszłości Bogini Tary, mamy do czynienia z jakąś bardzo starą uniwersalną filozofią i niesamowitą teozofią.

I nasze Światorozumienie pomaga nam lepiej zrozumieć ten metafizyczny instrument harmonizacji z kosmicznymi przepływami i Wszechświatem.

© Аndrei Zhalevich. Encyklopedia metafizyki (Światy • Żywioły • Czynniki).

---

Proszę, przeczytaj również: