Усе Вялікія Мудрацы мінулага казалі, што ў Сусвеце нічога не бывае выпадкова, што ўсё ў нашым жыцці заканамерна і мае глыбокі сэнс.
Усе з'явы і рэчы маюць свае прычыны і прызначэнні, карані і сэнсы, падставы і мэты.
Мы таксама маем свае жыццёвае і касмічнае прызначэнне, прафесійнае і грамацкае прызванне, вышэйшую мэту і сэнс свайго жыцця на Зямлі. Для гэтага мы нарадзіліся з вызначанымі талентамі і Боскімі Дарамі і праходзім пэўныя жыццёвыя ўрокі, каб здабыць патрэбныя нам якасці. Але пад упрывам розных знешніх чыннікаў мы часта губляем унутранае адчуванне ніткі лёсу і зоркі сэнсу, пасля чаго збіваемся са Шляху свайго прызначэння.
Сэнс жыцця - вельмі складанае і рознабаковае паняцце, рознымі накірункамі якога заўсёды цікавіліся самыя Вялікія Розумы чалавецтва.
Вось толькі некаторыя вызначэнні паняцця сэнсу жыцця ад вядомых мысляроў і псіхолагаў:
Арыстоцель (Aristotle):
«Сэнс жыцця заключаецца ў дасягненні эўдаімоніі (шчасця або дабрабыту) праз добрадзейнасць і разумную дзейнасць» (Крыніца: "Nicomachean Ethics").
Віктар Франкл (Viktor Frankl):
«Сэнс жыцця заключаецца ў знаходжанні вашага ўласнага сэнсу праз пераадоленне цяжкасцей і пакут» (Крыніца: "Man's Search for Meaning").
Альберт Камю (Albert Camus):
«Сэнс жыцця складаецца ў тым, каб жыць і ствараць свой уласны сэнс у абсурдным свеце, дзе няма аб'ектыўнага значэння» (Крыніца: "The Myth of Sisyphus").
Фрыдрых Ніцшэ (Friedrich Nietzsche):
«Сэнс жыцця — гэта жаданне ўлады, самастварэнне і пераадоленне сябе» (Крыніца: "Thus Spoke Zarathustra").
Леў Талстой (Leo Tolstoy):
«Сэнс жыцця заключаецца ў дасягненні маральнага і духоўнага самаўдасканалення» (Крыніца: "A Confession").
Карл Юнг (Carl Jung):
«Сэнс жыцця — гэта шлях да самарэалізацыі і інтэграцыі розных аспектаў вашай асобы» (Крыніца: "Memories, Dreams, Reflections").
Мартін Хайдэгер (Martin Heidegger):
«Сэнс жыцця — гэта быць у свеце і займацца пошукам аутэнтычнасці і сапраўднага існавання» (Крыніца: "Being and Time").
Жан-Поль Сартр (Jean-Paul Sartre):
«Сэнс жыцця заключаецца ў свабодзе выбіраць і ствараць свой уласны сэнс» (Крыніца: "Existentialism is a Humanism").
Далай-лама (Dalai Lama):
«Сэнс жыцця — гэта дасягненне шчасця і спакою праз спачуванне і любоў да іншых» (Крыніца: "The Art of Happiness").
Сігмунд Фрэйд (Sigmund Freud):
«Сэнс жыцця — гэта імкненне да задавальнення і пазбяганне болю» (Крыніца: "Civilization and Its Discontents").
Эрых Фром (Erich Fromm):
«Сэнс жыцця заключаецца ў здольнасці любіць і працаваць, ствараць і праяўляць сваю індывідуальнасць» (Крыніца: "The Art of Loving").
Джордан Пітэрсан (Jordan Peterson):
«Сэнс жыцця — гэта прыняцце адказнасці і імкненне да значных мэтаў, якія робяць жыццё значным» (Крыніца: "12 Rules for Life: An Antidote to Chaos").
Пытанне аб сэнсе жыцця - адна з традыцыйных праблем філасофіі, метафізікі, тэалогіі, тэасофіі, псіхалогіі, акмеалогіі, адрагогікі, астралогіі і нават мастацкай літаратуры. Падсумоўваючы можна сказаць:
З практычнага боку сэнс жыцця вельмі звязаны з такімі пяняццямі, як жыццёвае прызначэнне, прызванне, Шлях, лёс, сцежка, мэта жыцця, місія.
У самым спрошчаным і агульным выглядзе сэнс жыцця і існавання ўмоўна можна ўявіць у выглядзе ўклада наступных узаемазвязаных складнікаў:
I. Сэнс існавання Сусвету (Макракосмасу)
II. Прызначэнне чалавека (Мікракосмасу)
III. Прызначэнне асяроддзя (Мезакосмасу)
І нашае Светаразуменне дапамагае нам знайсці згублены сэнс жыцця і зноў стаць на Шлях свайго жыццёвага прызначэння, які найбольш дапасаваны да касмічных патокаў і гарманічны з Сусветам.
© Андрэй Жалевіч. Як знайсці свой шлях? Прызначэнне, прызванне і сэнс жыцця (Вялікая кніга пра сэнс жыцця і прызначэнне).
Калі ласка, чытайце таксама: